Bir belediyenin bütçesi, o kentin vicdanıdır. Maltepe Belediyesi’nin 2026 bütçesine baktığınızda ise vicdan değil, öncelik faciası görüyorsunuz. Toplam bütçe: 8,5 milyar TL. Kâğıt üzerinde denk. Ama hayatla, sokakla, halkın gerçeğiyle zerre denk değil. İlk büyük kalem: çöp. Temizlik ve çöp toplama hizmetleri için ayrılan para 1,5 milyar TL. Bu rakamla küçük bir ilçenin tüm sosyal sorunları çözülür. Ama Maltepe’de bu para çöpe gidiyor; kelimenin tam anlamıyla. Çocuklar mı? Onlara ayrılan bütçe 11 milyon TL. Yani Maltepe Belediyesi’nin terazisinde: Bir çöp kamyonu = onlarca çocuk, Bir ihale = bir neslin geleceği. Çöp konteyneri taşarsa acil, Ama çocuk yoksulsa “imkânlar sınırlı.” Bu bir tercih. Ve bu tercih çok şey anlatıyor. “Sıfır Atık” tabelaları her köşe başında. Ama sokakta: Koku var, Taşma var, Şikâyet var. Ortada sıfır olan tek şey, hesap verme isteği. Gelelim parklara… 2025 yılında Maltepe’nin park ve bahçelerinde yapılan işlerin toplam ihale bedeli 110 milyon TL. Parklar ortada. Çimler aynı, banklar kırık, oyun grupları yorgun. 2026’da ne oluyor? Aynı kalem altı katına çıkıyor. İnsan sormadan edemiyor: Parklara yapmadığınız neyi yapacaksınız? Çimi altın kaplama mı yapacaksınız? Banklara klima mı takılacak? Yoksa park adı altında başka şeyler mi gezdirilecek? Bu artış hizmetle açıklanamaz. Bu ancak bütçe şişirme sanatıyla açıklanır. Yoksullukla mücadeleye ayrılan pay toplam bütçenin yüzde 3’ü bile değil. Oysa Maltepe’de: Emekli geçinemiyor, Genç işsiz, Kiralar uçmuş. Ama sosyal destek bütçede küçük, Afişlerde kocaman. Emeklilere gelince… Meydanlarda alkış var, mikrofonlarda sert konuşmalar var. “Emekli aç” deniyor, “haklı” deniyor. Ama bütçede emekli yok. Ulaşım indirimi yok. Sosyal destek yok. Yaşamı kolaylaştıracak tek bir ciddi proje yok. Yerel yönetimler, merkezi iktidarın eksik bıraktığını tamamlamayacaksa neden var? Ve insan ister istemez soruyor: Siz kimin belediye başkanıydınız? Emeklinin mi, yoksa sadece kürsülerin mi? Deprem riski yüksek bir ilçede Afet İşleri’ne ayrılan para 18 milyon TL. Kentsel dönüşüm için 24 milyon TL. Buna karşılık: Yönetim ve Destek Programı: 3,6 milyar TL İnsan Kaynakları: 2,2 milyar TL Yani Maltepe Belediyesi’ne göre: En büyük tehlike deprem değil, En büyük ihtiyaç halk değil, En büyük öncelik bürokrasinin konforu. Bu bütçe bir hizmet planı değil. Bu bütçe bir itirafname. Çöp için saray, bürokrasi için ziyafet, çocuk için harçlık, emekli için nutuk, deprem için kırıntı. Belediye belki bu tabloyu savunabilir. Ama Maltepeliler bu tabloya bakıp şunu soruyor: Bu şehir gerçekten bizim için mi yönetiliyor? Çünkü bu komedinin bedelini her gün vatandaş ödüyor.